U bent hier
Onze schoolvisie
Een school waar men mekaar nabij wil zijn
Het klimaat van de school wordt uiteraard mee bepaald door de pedagogie van Don
Bosco. De omgang tussen leerkrachten en leerlingen wordt bij hem gekenmerkt door
het begrip ‘assistere’, wat betekent ‘er bij zijn’, ‘er tussen staan’.
We streven er naar dat kinderen zich ‘thuis’ voelen, zich geborgen weten op onze
school. We wensen dat kinderen graag naar de Don Boscoschool komen. Datzelfde
geldt ook voor ouders en personeel. We beseffen dat dit een dagelijkse inspanning
vraagt van iedereen die hier werkzaam is.
Om aan kinderen deze geborgenheid te bieden, bieden we hen duidelijke structuren
aan. We doen dat zowel binnen als buiten de klasmuren. We proberen ook zicht te
krijgen op, en rekening te houden met de thuishavens van de ons toevertrouwde
kinderen. We doen dat omdat we ieder kind met respect en vertrouwen willen
benaderen, zodat de kinderen op hun beurt respect en vertrouwen zouden tonen aan
anderen. De ‘kapstokken’ die we de kinderen zo aanbieden vinden wij noodzakelijke
middelen, waar ze kunnen op terugvallen bij moeilijke momenten in hun leven, nu en
later. Een goede werkhouding en initiatie in leren leren zijn fundamenten zowel voor
hun onderwijstoekomst als voor hun toekomst in het algemeen.
Bij dit alles gaan we het spanningsveld tussen wat de school kan en wil doen en wat
de verwachtingen van ouders voor hun individueel kind zijn niet uit de weg. Voor
ouders staat de deur van de school trouwens steeds open om de zorg over hun kind te
kunnen delen.
Een school waar verscheidenheid wordt gezien als rijkdom
Wij proberen de verscheidenheid aan culturen, die in onze school aanwezig is, aan
bod te laten komen. Wij willen kinderen laten aanvoelen dat ze van mekaar
veel kunnen leren. Wij doen dat, ondanks bepaalde tendensen in de wereld veraf en
dichtbij. Hoe dan ook zullen deze kinderen geconfronteerd worden met een steeds
multiculturelere wereld.
De basis wordt gelegd door kinderen te leren omgaan met eigen mogelijkheden en
beperktheden. Het begrijpen van de eigen mogelijkheden en beperktheden
willen wij uitdiepen naar het begrijpen en bewonderen van de mogelijkheden en
beperktheden van anderen.
We doen dat uiteraard vanuit ontwikkelingsdoelen en eindtermen zoals ze verwerkt
zijn in het ontwikkelingsplan en de leerplannen van het VVKBaO.
Stap na stap worden kinderen begeleid om zowel individueel als in groep te groeien.
In het lesgeven wordt er voor ieder kind afzonderlijk én voor de klasgroep naar
gestreefd om zich zowel uitgedaagd als bemoedigd te weten. Kinderen weten dat ze
mogen fouten maken en dat ze daaruit kunnen leren.
Omdat we kinderen willen laten groeien met respect voor hoofd, hart en handen
worden bijvoorbeeld de vakken bewegingsopvoeding, godsdienst en muzische
opvoeding ruimer opgevat dan in de beslotenheid van hun respectievelijke lestijden.
Het is deze opvatting die er voor zorgt dat ieder kind aan zijn trekken kan komen
binnen het geheel van onze schoolwerking.
Kinderen leren daardoor respect hebben voor mekaars eigenheid en ervaren dat ze
kunnen groeien dank zij de anderen.
Leerkrachten willen hierbij een voorbeeldrol vervullen. Klasoverschrijdend werken,
uitwisselen van ideeën en werkvormen, mekaar bemoedigen en ondersteunen willen
wij tot basisbegrippen maken binnen het schoolteam. Wanneer kinderen opmerken
dat ook leerkrachten hier, met vallen en opstaan, werk trachten van te maken, zullen
ze zich nog meer uitgedaagd voelen om mee deze weg te gaan.
Om deze opdracht te kunnen waarmaken gaan de leerkrachten nascholing in groep
en persoonlijk niet uit de weg.
Een school waar men initieert in waarden en normen
Het vak godsdienst, maar ook de andere vakken, willen kinderen in onze school laten
groeien naar een eigen en verantwoorde beslissing inzake geloven en leven. De
waardecommunicatie die ontstaat in ons lesgeven en in onze omgang met mekaar en
met de kinderen helpt hen een eigen waardeschaal en een daarmee overeenkomende
houding te ontwikkelen. Ze leren daardoor ook het belang inzien van voor iedereen
geldende regels en normen.
Dit vergt een regelmatige en moedige dialoog tussen de leerkrachten. Kinderen
hebben duidelijke lijnen nodig en die krijgen ze niet wanneer ze leven tussen
volwassenen die er té verscheiden standpunten inzake waarden en normen op na
houden. Aansluitend bij de verscheidenheid binnen onze school gaan we
spanningsvelden tussen bijvoorbeeld verdraagzaamheid en eigenheid, tussen zichzelf
zijn en de andere respecteren niet uit de weg.
Een school waar men weet waar men voor staat
Wij beseffen dat het uitschrijven van een opvoedingsproject nooit een eindpunt
is. Ieder opvoedingsproject, ook dit, is tegelijk eindpunt van een grondige bezinning en
uitgangspunt voor vernieuwing in de toekomst. Wij zien dit dan ook als een
hulpmiddel opdat onze school aan de steeds veranderende eisen van onze
maatschappij een eigen antwoord zou kunnen geven.























